Żołnierze pochodzący z Mauretanii, umęczeni w Lodi za Maksymiana około 304 roku, pochowani w Mediolanie i opiewani przez świętego Ambrożego; część ich relikwii zabrano do Kolonii.
Według tradycji mediolańskiej Nabor i Feliks byli żołnierzami przybyłymi z Mauretanii w Afryce Północnej, służącymi w armii Maksymiana w Mediolanie. Odmówiwszy wyparcia się Chrystusa, zostali zaprowadzeni do Laus Pompeia, dzisiejszego Lodi Vecchio, i ścięci około 303–304 roku. Biskup Materyn kazał sprowadzić ich ciała do Mediolanu, gdzie nad ich grobem wzniesiono bazylikę.
Święty Ambroży opiewa ich wraz ze świętym Wiktorem w hymnie, który przypomina ich maurytańskie pochodzenie; przy ich grobie odkrył w 386 roku ciała Gerwazego i Protazego. W XII wieku część ich relikwii została zabrana do Kolonii razem z relikwiami Trzech Króli. (Święty Nabor z lotaryńskiego opactwa Saint-Avold, otrzymany z Rzymu w 765 roku przez Chrodegang z Metzu, jest rzymskim męczennikiem o tym samym imieniu.)






