N✠

Namphamo, Miggin, Sanamis et Lucitas

Święci Namfamon i Towarzysze

Męczennicy z Madaury

Męczennicy o imionach punickich, czczeni w Madaurze, znani z drwin pogańskiego gramatyka Maksyma z Madaury i odpowiedzi świętego Augustyna.

Około 390 roku Maksym, pogański gramatyk z Madaury, napisał do świętego Augustyna, by szydzić z chrześcijan, którzy porzucają bogów, aby czcić zmarłych o barbarzyńskich imionach: Miggin, Sanamis, „arcymęczennik Namfamon” i Lucitas (List 16 z korespondencji Augustyna). W odpowiedzi (List 17) Augustyn, sam Afrykanin, broni tych imion punickich i przypomina, że Namfamon znaczy „człowiek dobrej stopy”, czyli niosący szczęście.

Te wymiany świadczą o dobrze ugruntowanym kulcie w Madaurze, mieście, w którym Augustyn się kształcił, lecz nie wiadomo nic o dacie ani okolicznościach ich męczeństwa. Martyrologium Rzymskie wspomina ich 18 grudnia „według świadectwa poganina Maksyma z Madaury”.