Salezjanka z Lombardii, pielęgniarka wojenna, potem przez czterdzieści siedem lat misjonarka wśród Szuarów w ekwadorskiej Amazonii, jednocześnie pielęgniarka, chirurg, katechistka i mediatorka.
Urodzona 16 lutego 1883 roku w Corteno Golgi, w górach Brescii, Maria Troncatti wzrastała w rodzinie hodowców i marzyła o misjach, czytając Biuletyn Salezjański. Wstąpiwszy do Córek Maryi Wspomożycielki, złożyła profesję w 1908 roku i służyła w Varazze, gdzie podczas I wojny światowej odbyła kurs pielęgniarski, by opiekować się rannymi.
Wysłana do Ekwadoru w 1922 roku, dotarła z dwiema współsiostrami do lasu amazońskiego. W Méndez operowała scyzorykiem córkę wodza postrzeloną z broni palnej i zdobyła w ten sposób zaufanie Szuarów. Osiadła w Macas, potem w Sevilla Don Bosco, była kolejno pielęgniarką, chirurgiem, dentystką i katechistką, broniła wolności młodych Szuarek w małżeństwie i stawiała czoło epidemiom ospy i odry. Wszyscy nazywali ją „Madrecita”.
W 1969 roku, gdy koloniści spalili misję, starała się pojednać obie społeczności. 25 sierpnia mały samolot, którym leciała na rekolekcje do Quito, rozbił się wkrótce po starcie z Sucúa; zginęła na miejscu. Beatyfikowana w Macas w 2012 roku, została kanonizowana przez Leona XIV 19 października 2025 roku.









