Portret: Święty Grzegorz z Utrechtu

Gregorius Traiectensis

Święty Grzegorz z Utrechtu

Opat Saint-Martin w Utrechcie, administrator diecezji

Uczeń świętego Bonifacego, opat Saint-Martin w Utrechcie, rządził, nie będąc biskupem, Kościołem w Utrechcie i w swojej szkole kształcił pokolenie misjonarzy, w tym świętego Ludgera.

Wnuk ksieni Addulej z Pfalzel, koło Trewiru, Grzegorz miał około piętnastu lat, gdy święty Bonifacy zatrzymał się w klasztorze, około 721–722 roku: wyznaczony do czytania Pisma podczas posiłku, usłyszał, jak misjonarz je komentuje, i natychmiast postanowił za nim pójść. Odtąd towarzyszył mu w misjach w Hesji i Turyngii, a także w Rzymie w latach 737–738.

Około 750 roku Bonifacy powierzył mu opactwo Saint-Martin w Utrechcie i jego szkołę. Po męczeńskiej śmierci Bonifacego w 754 roku papież i Pepin Krótki powierzyli mu administrowanie diecezją Utrechtu, którą rządził przez około dwadzieścia lat, nigdy nie przyjmując sakry biskupiej. Jego szkoła przyciągała uczniów: Franków, Fryzów, Sasów, Bawarczyków i Anglików; przyjął tam świętego Lebuina i kształcił świętego Ludgera, przyszłego biskupa Münsteru, który napisał jego Żywot.

Ludger wychwala jego pogardę dla bogactw, wstrzemięźliwość i przebaczenie: zabójcom swoich przyrodnich braci dał ubrania i jałmużnę, zanim ich odprawił. Dotknięty paraliżem w ostatnich latach, zmarł około 775–776 roku, 25 sierpnia, a jego następcą został bratanek Alberyk. Część jego głowy jest czczona w bazylice świętej Amelbergi w Susteren, w holenderskim Limburgu.