VM✠

Czcigodna María Teresa González-Quevedo

Nowicjuszka karmelitanek Miłosierdzia, „Teresita”

Młoda Madrytka, która w wieku siedemnastu lat wstąpiła do karmelitanek Miłosierdzia, zmarła jako nowicjuszka w wieku dziewiętnastu lat; jej modlitwa „Matko moja, niech ten, kto na mnie patrzy, widzi Ciebie” obiegła świat katolicki.

María Teresa González-Quevedo urodziła się w Madrycie 12 kwietnia 1930 roku, jako córka lekarza. Radosna, sportowa, tenisistka, „Teresita” napisała w wieku dziesięciu lat, że „postanowiła być świętą”. Wstąpiwszy do sodalicji mariańskiej w swoim kolegium, wyryła na rewersie medalika modlitwę, która streszcza jej życie: „Matko moja, niech ten, kto na mnie patrzy, widzi Ciebie”. Marzyła o misjach w Chinach i 23 lutego 1948 roku, w wieku siedemnastu lat, wstąpiła do nowicjatu karmelitanek Miłosierdzia w Madrycie.

W maju 1949 roku dotknęło ją zapalenie opłucnej; ofiarowała się wówczas Bogu, „aby uczynił ze mną, co zechce”. W styczniu 1950 roku jej ojciec zdiagnozował gruźliczne zapalenie opon mózgowych. Zmarła w Wielką Sobotę 8 kwietnia 1950 roku, w wieku dziewiętnastu lat. Jej biografia, przetłumaczona na liczne języki, uczyniła z niej wzór dla młodzieży; Jan Paweł II uznał jej heroiczne cnoty w 1983 roku.