
Pierwszy opat Saint-Martin w Pontoise, który ciągle uciekał od swego urzędu do samotności, zwalczał symonię i był ostatnim świętym kanonizowanym przez arcybiskupa.
Urodzony w Pikardii około 1030 roku, Gautier naucza filozofii i retoryki, zanim wstępuje do opactwa w Rebais. Około 1060 roku król Filip I mianuje go pierwszym opatem klasztoru Saint-Martin, założonego koło Pontoise; przyjmuje to niechętnie i kilkakrotnie ucieka, do Cluny, a potem na wyspę na Loarze, by odnaleźć życie ukryte. Papież nakazuje mu wrócić do urzędu.
Gorący zwolennik reformy gregoriańskiej, potępia symonię przed soborem zebranym w Paryżu, za co zostaje pobity i wtrącony do więzienia. Umiera w Wielki Piątek 8 kwietnia 1099 roku. W 1153 roku arcybiskup Rouen Hugo z Amiens dokonuje podniesienia jego relikwii: to ostatnia znana kanonizacja dokonana przez biskupa, zanim papieże zastrzegli sobie to prawo.






