Portret: Święty Dionizy Aleksandryjski

Dionysius Alexandrinus

Święty Dionizy Aleksandryjski

Biskup Aleksandrii, zwany „Wielkim”

Uczeń Orygenesa i mistrz szkoły aleksandryjskiej, kierował swoim Kościołem przez dwa prześladowania, wojnę domową i zarazę.

Urodzony jako poganin w zamożnej rodzinie, Dionizy nawrócił się dzięki lekturze listów świętego Pawła i uczył się u Orygenesa. Kierował szkołą katechetyczną w Aleksandrii po Heraklasie, po którym objął w 248 roku stolicę biskupią.

Podczas prześladowania Decjusza (250) został aresztowany, a potem uwolniony przez chłopów i ukrywał się na pustyni; za Waleriana (257) został zesłany do Libii, a potem do Mareotydy. Jego listy, częściowo zachowane przez Euzebiusza z Cezarei, opowiadają o męczennikach Aleksandrii, wojnie domowej i zarazie oraz uczestniczą w debatach o chrzcie heretyków i o autorze Apokalipsy. Święty Bazyli nazywa go „Wielkim”. Zmarł około 264 roku.