Przez dziewięć lat towarzyszka szlachcica z Montepulciano, któremu urodziła syna, nawróciła się po jego zamordowaniu i została w Kortonie franciszkańską pokutnicą, mistyczką i założycielką szpitala dla ubogich.
Małgorzata urodziła się w 1247 roku w Laviano, koło jeziora Trazymeńskiego, w rodzinie chłopskiej. Osierocona przez matkę, nieszczęśliwa przy macosze, uciekła w wieku około siedemnastu lat z młodym szlachcicem z Montepulciano, z którym dzieliła życie przez dziewięć lat bez ślubu i któremu urodziła syna.
Około 1273 roku jej towarzysz został zamordowany; znalazła jego ciało, prowadzona przez swego psa. Wstrząśnięta, wróciła do ojca, który ją wygnał, i schroniła się w Kortonie, gdzie przyjęli ją franciszkanie. Po latach pokuty i prób została przyjęta do Trzeciego Zakonu w 1277 roku. Jej mistyczne rozmowy z Chrystusem spisał jej spowiednik, brat Giunta Bevegnati.
W służbie ubogim i chorym założyła w Kortonie szpital, Misericordia, i bractwo do jego wspierania, i działała na rzecz pokoju między stronnictwami miasta. Zmarła 22 lutego 1297 roku w swojej celi koło kościoła San Basilio. Jej ciało spoczywa w sanktuarium noszącym jej imię, nad Kortoną; Benedykt XIII kanonizował ją w 1728 roku.






