
Diakon z Pola mianowany przez Justyniana arcybiskupem Rawenny, konsekrował San Vitale i Sant'Apollinare in Classe; mozaika w San Vitale ukazuje go obok cesarza.
Urodzony około 498 w Pola, w Istrii (dziś Pula w Chorwacji), Maksymian był tam diakonem, gdy cesarz Justynian, pan Rawenny odzyskanej od Gotów, kazał go mianować arcybiskupem; papież Wigiliusz konsekrował go w Patras w 546. Z początku źle przyjęty przez mieszkańców Rawenny, zyskał ich zaufanie swoją miłością i hojnością.
Dokończył i konsekrował w 547 bazylikę San Vitale, a w 549 Sant'Apollinare in Classe, dwa szczyty sztuki bizantyjskiej. W apsydzie San Vitale jest jedyną postacią podpisaną imieniem, „Maximianus”, stoi obok Justyniana z krzyżem wysadzanym klejnotami w ręku. Słynny tron z kości słoniowej noszący jego monogram, katedra Maksymiana, jest przechowywany w muzeum arcybiskupim. Dbały o Biblię, kazał poprawić jej tekst łaciński. Zmarł 22 lutego 556.





