Portret: Święta Małgorzata z Città di Castello

Margarita de Civitate Castelli

Święta Małgorzata z Città di Castello

Mała niewidoma opuszczona, tercjarka dominikańska

Urodzona niewidoma i zniekształcona w rodzinie szlacheckiej, która ją zamknęła, a potem porzuciła, przygarnięta przez ubogich z Città di Castello, została tercjarką dominikańską promieniującą radością i miłosierdziem.

Urodzona około 1287 roku w zamku Metola, na pograniczu Marche i Umbrii, Małgorzata była niewidoma, garbata i kulawa. Jej szlachetni rodzice ukrywali ją, a potem zamknęli w celi przy kaplicy. Około 1303 roku zaprowadzili ją do Città di Castello do grobu franciszkanina uchodzącego za cudotwórcę; gdy uzdrowienie nie nastąpiło, porzucili ją w mieście.

Przygarnięta przez ubogich, potem przez rodziny miasta, została przyjęta wśród tercjarek dominikańskich, „mantellate”. Modliła się, pocieszała chorych i więźniów, uczyła dzieci w rodzinach, które ją gościły, i zadziwiała znajomością psalmów i radością.

Zmarła 13 kwietnia 1320 roku; tłum wymusił jej pochowanie w kościele dominikanów, gdzie jej ciało spoczywa do dziś. Paweł V udzielił Mszy na jej cześć w 1609 roku; papież Franciszek wpisał ją do katalogu świętych przez kanonizację równoważną 24 kwietnia 2021 roku.