Portret: Święty Hermenegild

Hermenegildus

Święty Hermenegild

Książę wizygocki, męczennik wiary katolickiej

Syn ariańskiego króla Leowigilda, nawrócony na wiarę katolicką w Sewilli przez świętego Leandra, zbuntował się przeciw ojcu i został stracony w więzieniu w Tarragonie za odmowę komunii z rąk ariańskiego biskupa.

Najstarszy syn króla wizygockiego Leowigilda, Hermenegild ożenił się w 579 roku z Ingundą, katolicką księżniczką frankijską, i otrzymał władzę nad Betyką, ze stolicą w Sewilli. Pod wpływem żony i biskupa Leandra wyrzekł się arianizmu i przyjął imię Jan. Jego nawrócenie zbiegło się z otwartym buntem przeciw ojcu, który oblegał Sewillę i zdobył ją w 584 roku; schroniony w Kordobie, książę został pojmany.

Wygnany do Walencji, a następnie zamknięty w Tarragonie, odmówił w noc wielkanocną przyjęcia komunii z rąk ariańskiego biskupa przysłanego przez ojca i został zabity przez niejakiego Sisberta w 585 roku. Jan z Biclaro, kronikarz tamtych czasów, widzi w nim tylko buntownika, ale święty Grzegorz Wielki w swoich Dialogach przedstawia go jako męczennika, którego krew przygotowała nawrócenie jego brata Rekareda i całego narodu wizygockiego. Sykstus V zezwolił na jego kult w Hiszpanii w 1586 roku; Herrera Młodszy namalował jego triumf dla kościoła karmelitów bosych w Madrycie.

Zobacz 15 momentów z życia →