Wysoki urzędnik wyznaczony przez cesarza do przewodniczenia konferencji w Kartaginie przeciw donatystom, przyjaciel Augustyna, który poświęcił mu O państwie Bożym, został stracony na podstawie oszczerstwa w 413 roku.
Flawiusz Marcelin, trybun i notariusz cesarski, został wysłany do Afryki przez cesarza Honoriusza, aby położyć kres schizmie donatystów. W czerwcu 411 roku przewodniczył w Kartaginie wielkiej konferencji, która zgromadziła blisko sześciuset biskupów katolickich i donatystów, i rozstrzygnął na korzyść katolików. Gorliwy i wykształcony chrześcijanin, zaprzyjaźnił się ze świętym Augustynem, który zaadresował do niego kilka traktatów i poświęcił mu O państwie Bożym, rozpoczęte na jego prośbę po złupieniu Rzymu; pisał do niego także święty Hieronim.
W 413 roku, po buncie hrabiego Afryki Heraklianusa, Marcelin i jego brat Apringiusz zostali oskarżeni o współudział na podstawie donosu, który tradycja przypisuje donatystom. Mimo starań Augustyna generał Marinus kazał ich stracić w Kartaginie 13 września 413 roku. Cesarz uznał później jego niewinność. Martyrologium Rzymskie czci go jako męczennika, niesłusznie zabitego w obronie wiary katolickiej.





