LC✠

Ludovicus a Casoria

Święty Ludwik z Casorii

Franciszkanin, apostoł miłosierdzia w Neapolu

Franciszkanin neapolitański, pomnożył dzieła miłosierdzia, dla afrykańskich dzieci wykupionych z niewoli, głuchoniemych, niewidomych, starców, i założył Braci Miłosierdzia i Siostry Elżbietanki.

Arcangelo Palmentieri rodzi się w 1814 roku w Casorii koło Neapolu i pracuje jako stolarz, zanim w 1832 roku wstąpi do Braci Mniejszych pod imieniem Ludwik. Wyświęcony na kapłana w 1837 roku, naucza filozofii i matematyki. W 1847 roku głębokie doświadczenie duchowe, które nazywa swoim „obmyciem”, zwraca go całkowicie ku ubogim.

W Neapolu otwiera ambulatorium dla chorych braci, a potem dom, w którym przyjmuje i kształci afrykańskie dzieci wykupione z niewoli, z planem „nawrócenia Afryki przez Afrykę”. Potem powstają szkoły dla głuchoniemych i niewidomych, przytułki dla starców i sierot, hospicja w Asyżu i Florencji. Zakłada Braci Miłosierdzia („Frati bigi”) w 1859 roku i Siostry Franciszkanki Elżbietanki w 1862 roku. Umiera w Neapolu, na Posillipo, 30 marca 1885 roku. Papież Franciszek kanonizuje go w 2014 roku.