
Książę Sabaudii, epileptyk i człowiek łagodny, rządził jak ojciec ubogich i uczynił z miłosierdzia regułę swego panowania.
Syn księcia Ludwika I i Anny de Lusignan, Amadeusz urodził się w Thonon w 1435 roku. Poślubił Jolantę Francuską, siostrę Ludwika XI, i w 1465 roku objął władzę po ojcu. Dotknięty epilepsją, rządził z pomocą żony, która sprawowała regencję, gdy choroba się nasilała.
Książę wielkiej pobożności, codziennie karmił ubogich, sprzedawał swe cenne przedmioty, by im pomagać, i wspierał zakony, utrzymując jednocześnie pokój w swych państwach wobec ambicji sąsiadów. Zmarł w Vercelli 30 marca 1472 roku, polecając synom sprawiedliwość i miłość ubogich. Innocenty XI beatyfikował go w 1677 roku.







