Portret: Święty Justyn

Iustinus

Święty Justyn

Filozof i męczennik

Pogański filozof urodzony w Palestynie, nawrócony na chrześcijaństwo, otworzył szkołę w Rzymie, bronił wiary przed cesarzami w swoich Apologiach i został ścięty około 165 roku za Marka Aureliusza.

Urodzony na początku II wieku we Flawii Neapolis, dzisiejszym Nablusie w Samarii, w rodzinie pogańskiej, Justyn opowiada na początku Dialogu z Tryfonem o swoich poszukiwaniach prawdy u stoików, perypatetyka, pitagorejczyka, a wreszcie u platoników, aż do spotkania nad morzem ze starcem, który wprowadził go w wiedzę o prorokach i Chrystusie. W chrześcijaństwie znalazł „jedyną pewną i pożyteczną filozofię” i zachował płaszcz filozofa.

Osiadły w Rzymie, prowadzi tam szkołę, w której kształcił się między innymi Tacjan. Kieruje do cesarza Antonina Piusa i jego synów swoją pierwszą Apologię, a następnie drugą do senatu, aby obalić oszczerstwa przeciw chrześcijanom; opisuje w niej niedzielną celebrację Eucharystii, jedno z najstarszych świadectw o Mszy. Jego Dialog z Tryfonem, rozmowa z Żydem, jest najstarszą wielką apologią chrześcijańską wobec judaizmu.

Około 165 roku, za Marka Aureliusza, zostaje aresztowany wraz z sześcioma towarzyszami i staje przed prefektem Rzymu, Juniuszem Rustykiem. Akta jego męczeństwa, rzeczowy i bardzo stary protokół, przekazują jego przesłuchanie i wyrok: odmówiwszy złożenia ofiary bogom, Justyn i jego towarzysze zostają ubiczowani, a następnie ścięci. Jest pierwszym wielkim apologetą chrześcijańskim i patronem filozofów.

Zobacz 14 momentów z życia →

Wszystko, co zostało dobrze powiedziane u wszystkich ludzi, należy do nas, chrześcijan.
— Święty Justyn, Apologia II 13, 4