Portret: Święty Justyn de Jacobis

Iustinus de Jacobis

Święty Justyn de Jacobis

Biskup lazarysta, apostoł Abisynii

Neapolitański lazarysta wysłany do Abisynii; przyjął język, obrządek i sposób życia tego kraju, wykształcił etiopskie duchowieństwo i zmarł w drodze, ubogi wśród ubogich.

Urodzony w San Fele w Bazylikacie, Justyn de Jacobis wstępuje do lazarystów, a w 1839 roku zostaje prefektem apostolskim Abisynii. Osiadły w Adui, uczy się gyyz i amharskiego, przyjmuje obrządek etiopski i w 1841 roku towarzyszy delegacji etiopskiej do Kairu i Rzymu. Zakłada seminarium w Guali i kształci miejscowych kapłanów, wśród nich błogosławionego Gebre Michaela.

Wyświęcony potajemnie na biskupa w 1849 roku przez wikariusza apostolskiego Guglielma Massaię, jest prześladowany, więziony, a potem wypędzony przez negusa Teodora II. Schroniwszy się w okolicach Halai, nadal wędruje po kraju pieszo i umiera z wyczerpania 31 lipca 1860 roku w dolinie Alighedé. Jego grób w Hebo w Erytrei jest miejscem pielgrzymek katolików i prawosławnych. Paweł VI kanonizował go w 1975 roku.