Szlachetna wdowa z Västergötland, dobrodziejka kościoła w Skövde i pielgrzymka do Jerozolimy, niesłusznie zabita przez krewnych swojego zięcia; Martyrologium Rzymskie uznaje ją za męczennicę.
Elin, którą tradycja łacińska nazywa Heleną, była szlachetną damą z Västergötland, owdowiałą bardzo młodo, która poświęciła swoje dobra ubogim i hojnie wyposażyła kościół w Skövde. Według jej legendy udała się następnie na pielgrzymkę do Jerozolimy.
Podczas jej nieobecności mąż jej córki, który maltretował żonę, został zabity przez sług. Rodzice zmarłego oskarżyli Helenę o zlecenie morderstwa; po jej powrocie, gdy jechała na konsekrację kościoła w Götene, zabili ją około 1160 roku. Została pochowana w Skövde, a w miejscu jej śmierci wytrysnęło podobno źródło; opowiada się, że niewidomy odzyskał wzrok przez dotknięcie jej odciętego palca, który nosił jeszcze pierścień przywieziony z Ziemi Świętej.
Jej kult jest poświadczony od statutów diecezjalnych Skary z 1281 roku, a biskup Brynolf Algotsson ułożył jej oficjum. Późna, niezweryfikowana tradycja przypisuje jej kanonizację papieżowi Aleksandrowi III w 1164 roku. Martyrologium Rzymskie wspomina ją 31 lipca: „w Skövde, w Szwecji, święta Helena, wdowa, która niesłusznie zabita, uchodzi za męczennicę”. Kościół w Skövde nosi dziś jej imię.








