Młody rządca z Lancashire, który przyszedł usprawiedliwić przed sądem odmawiającą uczestnictwa w nabożeństwach anglikańskich, przyznał się do własnej wiary katolickiej i został stracony za pojednanie z Kościołem.
Urodzony około 1570 roku w Harrock Hall, koło Wrightington w Lancashire, Jan Rigby jest piątym lub szóstym synem Nicholasa Rigby. Pojednany z Kościołem katolickim w więzieniu Clink przez franciszkanina św. Jana Jonesa, przestaje od tej pory uczęszczać na nabożeństwa anglikańskie. W 1600 roku jest rządcą sir Edmunda Huddlestona.
Wysłany do Old Bailey, aby usprawiedliwić córkę swego pana, panią Fortescue, wezwaną za odmowę uczestnictwa w nabożeństwach, zostaje przesłuchany co do własnej religii, przyznaje, że jest katolikiem, i trafia do Newgate. Następnego dnia, w dzień św. Walentego, podpisuje przyznanie się do swego pojednania z Kościołem. Dwukrotnie proponuje mu się wyrzeczenie się wiary dla ocalenia życia; dwukrotnie odmawia, oświadczając sędziemu, że wyrok za zdradę jest „tym, czego pragnie”.
21 czerwca 1600 roku w St Thomas Waterings, na południe od Londynu, daje katu złotą monetę na znak przebaczenia; zdjęty zbyt wcześnie z szubienicy, staje na nogi i zostaje rozpruty żywcem, ku wielkiemu zgorszeniu tłumu. Beatyfikowany w 1929 roku, zostaje kanonizowany przez Pawła VI 25 października 1970 roku.




