Król wschodniej Gruzji w czasach najazdów arabskich, odbudował kościoły zniszczone przez Marwana Głuchego i został ścięty za odmowę przyjęcia islamu.
Syn księcia Stefanosa, Archil panował nad Kartlią z Kachetii, dokąd jego rodzina wycofała się przed najazdami arabskimi. Po spustoszeniach dokonanych przez Marwana ibn Muhammada, około 736–740 roku, starał się odbudować kraj: odbudowywał kościoły, chronił chrześcijan i przyjmował ludność wypędzoną z równin.
W 744 roku udał się do arabskiego emira Asima, by wstawić się za swoim ludem. Wezwany do wyrzeczenia się Chrystusa w zamian za tron i bogactwa, odmówił i został ścięty. Jego szczątki pochowano w Notkori w Kachetii. Kościół gruziński czci go jako męczennika, a tradycja łączy go ze świętym Luarsabem II, innym królem gruzińskim, który zginął za wiarę w XVII wieku.




