HW✠

Święty Henry Walpole

Jezuita, męczennik w Yorku

Prawnik z Norfolk nawrócony na widok śmierci Edmunda Campiona, który został jezuitą, został aresztowany dzień po lądowaniu, czternaście razy torturowany w Tower of London i stracony w Yorku.

Najstarszy syn rodziny gentry z Norfolk, urodzony w Docking w 1558 roku, Henry Walpole studiował w szkole w Norwich, w Peterhouse (Cambridge), a następnie w kolegium prawników Gray's Inn. Obecny w 1581 roku przy egzekucji Edmunda Campiona, którego krew ochlapała jego ubranie, porzucił adwokaturę, wydał potajemnie poemat na jego cześć i musiał uciekać na kontynent: Reims, a następnie Kolegium Angielskie w Rzymie w 1583 roku.

Wstąpiwszy do Towarzystwa Jezusowego w 1584 roku, wyświęcony na kapłana w Paryżu w 1588 roku, był kapelanem żołnierzy angielskich i irlandzkich armii hiszpańskiej w Niderlandach, a następnie pomagał zakładać seminaria angielskie w Sewilli i Valladolid i uzyskał od Filipa II zgodę na otwarcie kolegium w Saint-Omer. Wylądował w Flamborough Head, w Yorkshire, 4 grudnia 1593 roku, i został aresztowany już następnego dnia w Bridlington.

Przewieziony do Tower of London, przeszedł tam czternaście sesji tortur i wyrył swoje imię na ścianie Wieży Soli, obok imion świętych Piotra, Pawła i wielkich doktorów. Odesłany do Yorku, odmówił przysięgi supremacji i został tam powieszony, wypatroszony i poćwiartowany 7 kwietnia 1595 roku wraz z kapłanem Alexandrem Rawlinsem. Beatyfikowany w 1929 roku, został kanonizowany przez Pawła VI w 1970 roku wśród Czterdziestu Męczenników Anglii i Walii.