
Opat Pomposy przez prawie czterdzieści lat, uczynił z tego opactwa w delcie Padu jeden z wielkich ośrodków monastycznych i kulturalnych północnych Włoch, gdzie Gwidon z Arezzo wynalazł nowoczesną notację muzyczną.
Guido Strambiati urodził się około 970 roku koło Rawenny. Przeznaczony do studiów wyzwolonych, zmienił drogę, przyjął tonsurę w Rzymie, odbył pielgrzymkę do Ziemi Świętej, a po powrocie poddał się kierownictwu pustelnika Marcina, opata Pomposy, w pobliżu ujścia Padu.
Przeor, a następnie około 1008 roku opat Pomposy, podwoił liczbę mnichów, kazał rozbudować budynki i uzyskał przywileje i darowizny od papieży i cesarzy. Wspierał reformę Kościoła prowadzoną przez arcybiskupa Rawenny i przyjął w swoim opactwie mnicha Gwidona z Arezzo, który opracował tam swoją metodę notacji muzycznej.
Wezwany przez cesarza Henryka III na sejm w Pawii, zachorował w drodze i zmarł w Borgo San Donnino, dzisiejszym Fidenza, 31 marca 1046 roku. Jego ciało, złożone w Parmie, zostało w następnym roku zabrane przez Henryka III do Spiry w Niemczech, gdzie poświęcono mu kościół.

