Franciszkanin z Marchii, który w 1930 roku wyjechał do Rodezji Północnej, zbudował Kościół Copperbelt, został pierwszym biskupem Ndoli, a życie zakończył jako zwykły brat misyjny.
Urodzony 25 marca 1889 roku w Abbadia di Osimo koło Ankony, Costantino Mazzieri w 1904 roku w Montalto przyjął habit franciszkanów konwentualnych pod imieniem Francesco, a w 1912 roku święcenia kapłańskie. Wychowawca w seminarium swego zakonu w San Marino, następnie przełożony w Montottone i sekretarz swojej prowincji, w 1930 roku odpowiada na wezwanie przełożonych i wyjeżdża z sześcioma współbraćmi, by założyć misję w Rodezji Północnej, dzisiejszej Zambii.
Przełożony misji, w 1938 roku zostaje jej prefektem apostolskim, a w 1949 roku wikariuszem apostolskim: konsekrowany na biskupa w Rzymie, w bazylice Dwunastu Apostołów, 13 lutego 1949 roku. Gdy w 1959 roku erygowano diecezję Ndola, został jej pierwszym biskupem. Gdy w 1966 roku przechodzi w stan spoczynku, zostawia około 110 000 katolików, dwadzieścia sześć parafii, około pięćdziesięciu kapłanów, szkoły, szpitale, sierocińce i leprozorium.
Prosi wówczas o możliwość życia jako zwykły brat w misji św. Teresy w Ibendze, gdzie obsługuje wsie, towarzyszy siostrom zakonnym i odwiedza chorych. Umiera tam 19 sierpnia 1983 roku, gdy przygotowywał się do modlitwy w kościele, i zostaje tam pochowany zgodnie ze swoim życzeniem; jego grób natychmiast staje się miejscem pielgrzymek. Dochodzenie diecezjalne przeprowadzono w Ndoli w latach 2000-2001, a papież Franciszek uznał heroiczność jego cnót 9 kwietnia 2022 roku.







