BB✠

Bertulfus Bobiensis

Święty Bertulf z Bobbio

Opat Bobbio, który uzyskał pierwsze zwolnienie klasztorne

Szlachcic frankijski z Metzu, krewny świętego Arnulfa, trzeci opat Bobbio, uzyskał od papieża Honoriusza I, by jego klasztor podlegał bezpośrednio Stolicy Apostolskiej, i zlecił Jonaszowi spisanie żywota świętego Kolumbana.

Urodzony w Metzu w szlacheckiej rodzinie frankijskiej, krewny biskupa świętego Arnulfa, Bertulf zostaje mnichem tradycji kolumbańskiej i przybywa do Bobbio za opata Attali, po którym w 627 roku obejmuje urząd. Za jego rządów biskup Probus z Tortony rości sobie władzę nad klasztorem; Bertulf udaje się do Rzymu z mnichem Jonaszem i eskortą udzieloną przez króla longobardzkiego Ariowalda i uzyskuje od papieża Honoriusza I, 11 czerwca 628 roku, przywilej, który oddaje Bobbio pod bezpośrednią opiekę Stolicy Apostolskiej: jest to pierwszy znany przykład egzempcji klasztornej.

Po powrocie do Bobbio zleca Jonaszowi z Suzy spisanie Żywota świętego Kolumbana i jego pierwszych następców, jednego z głównych źródeł do monastycyzmu wczesnego średniowiecza. Umiera 19 sierpnia 639 roku. Martyrologium Rzymskie wspomina go tego dnia jako następcę świętego Attali.