Portret: Święta Flawia Domitylla

Flavia Domitilla

Święta Flawia Domitylla

Męczennica z rodziny cesarskiej Flawiuszów

Krewna cesarzy Flawiuszów, zesłana za Domicjana na wyspę Morza Tyrreńskiego za wiarę chrześcijańską; katakumby przy via Ardeatina, założone na jej gruntach, noszą jej imię.

Mówią o niej dwaj dawni historycy, nie zgadzając się ze sobą. Według Kasjusza Diona w roku 95 Domicjan kazał stracić swego kuzyna, konsula Flawiusza Klemensa, oskarżonego o „ateizm” i żydowskie obyczaje, a jego żonę, Flawię Domitillę, zesłać na wyspę Pandateria, dzisiejsze Ventotene. Euzebiusz z Cezarei podaje natomiast, że w piętnastym roku Domicjana Flawia Domitylla, siostrzenica Klemensa, została deportowana na wyspę Pontia, dzisiejsze Ponza, za dawanie świadectwa Chrystusowi. Historycy wciąż dyskutują, czy chodzi o jedną, czy o dwie kobiety.

W IV wieku święty Hieronim opowiada, że święta Paula w drodze do Ziemi Świętej odwiedziła na Pontii cele, w których Domitylla zniosła „długie męczeństwo”. Inskrypcje z via Ardeatina wymieniają ziemie Flawii Domitilli, wnuczki Wespazjana: tam rozwinął się cmentarz chrześcijański noszący jej imię, gdzie pochowano Nereusza i Achillesa.

Legendarne Akta Nereusza i Achillesa, z V-VI wieku, czynią z niej dziewicę, której służyli ci dwaj święci i która została spalona żywcem w Terracinie. Martyrologium Rzymskie z 2004 roku wspomina ją 7 maja jako męczennicę, siostrzenicę konsula Flawiusza Klemensa, zesłaną na Ponzę za wiarę. Jej relikwie są czczone w kościele Świętych Nereusza i Achillesa w Rzymie.

Zobacz 6 momentów z życia →