
Król Kent, który przyjął misję świętego Augustyna w 597 roku i przyjął chrzest, pierwszy władca anglosaski nawrócony na chrześcijaństwo.
Æthelberht panował w Kent pod koniec VI wieku i według Bedy sprawował zwierzchnictwo nad królestwami angielskimi na południe od Humber. Poślubił Bertę, córkę króla Franków Charyberta I, która była chrześcijanką i uzyskała prawo zachowania swojej wiary: jej kapelan, biskup Liudhard, odprawiał dla niej w starym kościele św. Marcina w Canterbury.
W 597 roku przyjął na wyspie Thanet mnichów wysłanych przez Grzegorza Wielkiego. Beda opowiada, że wysłuchał ich pod gołym niebem, z obawy przed czarami, a następnie dał im mieszkanie w Canterbury i wolność głoszenia. Wkrótce potem przyjął chrzest, nie zmuszając swoich poddanych do pójścia za nim, bo dowiedział się, jak mówi Beda, że służba Chrystusowi musi być dobrowolna.
Uposażył Kościół w Canterbury, założył wraz z Augustynem klasztor świętych Piotra i Pawła i wspierał utworzenie stolic w Rochester i Londynie. Ogłosił najstarszy kodeks praw spisany w języku angielskim, który chroni dobra i duchownych Kościoła. Zmarł 24 lutego 616 roku i został pochowany w klasztorze, który założył.



