Chrześcijanin z Nikomedii, który publicznie zerwał pierwszy edykt Dioklecjana przeciw chrześcijanom w dniu jego wywieszenia i zmarł spalony na wolnym ogniu.
W lutym 303 roku edykt Dioklecjana nakazujący niszczenie kościołów, palenie Pism i pozbawianie chrześcijan praw został wywieszony na forum w Nikomedii. Pewien chrześcijanin wysokiej rangi podarł go natychmiast na oczach tłumu, szydząc ze zwycięstw cesarzy. Euzebiusz z Cezarei i Laktancjusz, obecny w Nikomedii, opisują jego gest, nie podając imienia; tradycja łacińska nadaje mu imię Evetius.
Aresztowany natychmiast, został poddany torturom, a następnie spalony na wolnym ogniu i znosił swoją mękę, pisze Laktancjusz, z podziwu godną cierpliwością. Martyrologium Rzymskie wspomina go 24 lutego jako tego, który „rozpalony gorliwą wiarą, podarł publicznie na oczach ludu tekst niesprawiedliwego prawa”.


