
Eliswa a Beata Maria Virgine
Błogosławiona Eliswa Vakayil
Wdowa, założycielka pierwszych karmelitanek indyjskich
Młoda wdowa z Kerali, która w 1866 roku założyła w Koonammavu pierwszą wspólnotę rodzimych sióstr karmelitanek w Indiach, z której wyrosły Karmelitanki Terezjańskie i Zgromadzenie Matki Karmelu.
Eliswa urodziła się 15 października 1831 roku w Ochanthuruth koło Cochin, jako najstarsza z ośmiorga dzieci zamożnej rodziny, która kazała ją kształcić, co było wówczas rzadkością u katolickiej dziewczyny. Wydana w wieku szesnastu lat za Vareethu Vakayila, w 1850 roku urodziła córkę Annę i w wieku dwudziestu lat została wdową. Odmawiając ponownego małżeństwa, żyła ponad dziesięć lat w chacie koło domu rodzinnego, w modlitwie i miłosierdziu, a w 1862 roku powierzyła swoje pragnienie poświęcenia się Bogu włoskiemu karmelicie Leopoldowi Beccaro, który został jej kierownikiem duchowym.
Wraz z córką Anną i siostrą Thresią rozpoczęła życie zakonne w chacie z bambusowych mat w Koonammavu, według reguły trzeciego zakonu karmelitańskiego; wikariusz apostolski Verapoly, Bernardin Baccinelli, erygował wspólnotę 12 lutego 1866 roku, jako pierwsze zgromadzenie rodzimych sióstr karmelitanek w Indiach, przy poparciu świętego Kuriakose Eliasa Chavary. Pierwsze siostry złożyły śluby w 1868 roku; Eliswa przyjmowała tam także młode dziewczęta syro-malabarskie.
Podczas rozdziału obrządków w 1890 roku siostry łacińskie musiały opuścić Koonammavu na rzecz sióstr syryjskich, które utworzyły Zgromadzenie Matki Karmelu; Eliswa odnowiła wraz z pierwszymi wspólnotę w Varapuzha, początek Karmelitanek Terezjańskich, której była pierwszą mistrzynią nowicjatu. Wierna dewizie świętej Teresy, „Bóg sam wystarcza”, zmarła w Varapuzha 18 lipca 1913 roku. Ogłoszona czcigodną w 2023 roku, została beatyfikowana 8 listopada 2025 roku w bazylice w Vallarpadam, jako pierwsza rodzima zakonnica z Kerali wyniesiona na ołtarze.








