Portret: Święty Dunstan

Dunstanus

Święty Dunstan

Arcybiskup Canterbury, reformator monastyczny

Opat Glastonbury, potem arcybiskup Canterbury, doradca królów; był duszą angielskiego odrodzenia benedyktyńskiego w X wieku.

Urodzony w pobliżu Glastonbury w szlacheckiej rodzinie z Wessex, Dunstan wychowywał się u duchownych irlandzkich, bywał na dworze i przyjął habit zakonny od swego krewnego Ælfheaha, biskupa Winchesteru. Około 940 roku król Edmund I mianował go opatem Glastonbury, które odnowił według reguły świętego Benedykta. Po sporze z królem Eadwigiem udał się w 956 roku na wygnanie do opactwa św. Piotra w Gandawie, gdzie poznał reformę monastyczną kontynentu.

Odwołany przez króla Edgara, został biskupem Worcesteru, potem Londynu, a w 959 roku arcybiskupem Canterbury. Wraz ze świętym Æthelwoldem i świętym Oswaldem zreformował klasztory angielskie, którym Regularis Concordia ustaliła około 970 roku wspólne zwyczaje. W 973 roku w Bath koronował Edgara według obrzędu, który do dziś inspiruje angielskie koronacje.

Muzyk, kopista i złotnik, jest bohaterem licznych legend, między innymi tej o diable schwytanym za nos rozpalonymi kleszczami. Zmarł w Canterbury 19 maja 988 roku i tam został pochowany; aż do Tomasza Becketa był najpopularniejszym świętym Anglii.