
Diana de Andalo
Błogosławiona Diana d'Andalò
Dominikanka, założycielka klasztoru Świętej Agnieszki w Bolonii
Młoda szlachcianka z Bolonii zdobyta przez kazania pierwszych dominikanów, złożyła profesję w ręce świętego Dominika i założyła klasztor Świętej Agnieszki; jej korespondencja z Jordanem Saskim jest skarbem przyjaźni duchowej.
Diana urodziła się około 1201 roku w Bolonii, w potężnej rodzinie Andalò. Wielbicielka błogosławionego Reginalda z Orleanu, w 1219 roku pomogła braciom kaznodziejom nabyć teren pod klasztor San Nicolò, dzisiejszą bazylikę San Domenico. W tym samym roku złożyła w ręce świętego Dominika ślub wstąpienia do zakonu.
Jej rodzina sprzeciwiła się: w 1221 roku uciekła do kanoniczek w Ronzano, lecz bracia sprowadzili ją siłą z powrotem, łamiąc jej żebro. Po śmierci Dominika błogosławiony Jordan Saski przekonał jej bliskich, a Diana założyła w 1223 roku klasztor Świętej Agnieszki w Bolonii, gdzie przyjęła habit z kilkoma towarzyszkami, do których dołączyły siostry przybyłe z Rzymu, wśród nich błogosławione Cecylia i Amata.
Prowadziła z Jordanem Saskim, mistrzem zakonu, korespondencję, z której zachowało się około pięćdziesięciu listów. Zmarła w klasztorze 10 czerwca 1236 roku. Leon XIII potwierdził jej kult w 1888 roku.







