Portret: Święty Chlodoald (Cloud)

Chlodoaldus

Święty Chlodoald (Cloud)

Książę Merowing, który został kapłanem

Wnuk Chlodwiga i Klotyldy, jedyny ocalały z zamordowania swoich braci, zrzekł się tronu, został kapłanem i zakończył życie w Nogent nad Sekwaną, które przyjęło nazwę Saint-Cloud.

Urodzony około 522 roku, Chlodoald jest najmłodszym synem Chlodomera, króla Orleanu, zabitego w 524 roku w bitwie pod Vézeronce z Burgundami. Wraz z dwoma braćmi był wychowywany przez babkę, świętą Klotyldę. Grzegorz z Tours opowiada, że ich wujowie Childebert i Chlotar, aby przejąć ich dziedzictwo, kazali zapytać Klotyldę, czy woli widzieć swoich wnuków ostrzyżonych, czy martwych, po czym poderżnęli gardła dwóm starszym; Chlodoald, jeszcze dziecko, został uratowany przed rzezią przez wiernych, którzy go ukryli.

Gdy dorósł, sam obciął sobie włosy, na znak wyrzeczenia się wszelkich praw do tronu, i poświęcił się Bogu. Według jego późniejszego Żywotu został uczniem pustelnika Seweryna koło Paryża, a potem przez pewien czas żył w odosobnieniu w Prowansji. Rozdał swoje dobra ubogim. Około 551 roku biskup Paryża Euzebiusz wyświęcił go na kapłana. Wycofał się wtedy do Nogent (Novigentum) nad Sekwaną, gdzie zbudował kościół i zgromadził wspólnotę duchownych.

Zmarł w Nogent około 560 roku, 7 września, w wieku poniżej czterdziestu lat, i został tam pochowany w swoim kościele. Miejscowość przyjęła jego imię, Saint-Cloud, a jego grób przyciągał pielgrzymów. Kościół Saint-Clodoald przechowywał jego relikwie, w większości zniszczone podczas Rewolucji; oszczędzone ramię zwrócono kościołowi w 1848 roku. Martyrologium Rzymskie przypomina, że wybrał służbę Panu zamiast ziemskiego królestwa. Przez grę słów z jego imieniem został patronem gwoździarzy.