Jezuita urodzony w Cieszynie, wykształcony w Czechach, kapelan ubogich studentów w Pradze, ścięty w Koszycach w 1619 roku.
Urodzony około 1582 w Cieszynie, na Śląsku, w szlacheckiej rodzinie Grodzieckich, Melchior studiował w kolegium jezuitów w Wiedniu i wstąpił do nowicjatu w Brnie w 1603. Studiował i nauczał w Kłodzku i Czeskich Budziejowicach, ukończył filozofię i teologię w Klementinum w Pradze i został wyświęcony na kapłana w 1614; następnie kierował w Pradze domem dla ubogich studentów.
Na początku wojny trzydziestoletniej został posłany do Koszyc z Stefanem Pongrácem. Gdy wojska Rákócziego zajęły miasto we wrześniu 1619, obaj jezuici i kanonik Marek Križin zostali aresztowani, oskarżeni o zdradę i wezwani do przejścia na kalwinizm. Odmówili, zostali torturowani, a następnie ścięci 7 września 1619.
Jego szczątki przeniesiono do Trnawy w 1636. Beatyfikowany w 1905, został kanonizowany wraz z towarzyszami w Koszycach 2 lipca 1995; Towarzystwo Jezusowe obchodzi go też 19 stycznia z męczennikami Reformacji.











