
Syn wytwórcy kół z Connacht, uczeń świętego Finniana, założył nad rzeką Shannon klasztor w Clonmacnoise, jedno z największych ognisk kultury średniowiecznej Irlandii, i zmarł kilka miesięcy później.
Ciarán, zwany „synem cieśli” (mac an tSaeir), urodził się około 516 roku w Connacht, jako syn wytwórcy kół. Był uczniem świętego Finniana w Clonard, a następnie świętego Endy na Wyspach Aran, który wyświęcił go na kapłana. Jego Żywoty ukazują go jako pokornego i łagodnego; nazywano go Ciaránem Młodszym, aby odróżnić go od starszego Ciarána z Saighir.
Około 545 roku osiadł z kilkoma towarzyszami w Clonmacnoise, na wschodnim brzegu rzeki Shannon. Według tradycji król Diarmait mac Cerbaill pomógł mu postawić pierwszy słup kościoła, co przedstawia scena wyrzeźbiona na Krzyżu Pism w tym miejscu. Ciarán zmarł na dżumę zaledwie kilka miesięcy później, w 549 roku, mając około trzydziestu lat.
Jego klasztor stał się jednym z największych ośrodków religijnych i intelektualnych Irlandii; tam około 1100 roku przepisano Lebor na hUidre, „Księgę Brunatnej Krowy”, której pergamin legenda wywodzi od krowy, którą Ciarán zabrał do Clonard. Clonmacnoise, wielokrotnie łupione, zachowało swoje kościoły, wieże okrągłe i wysokie krzyże. Ciarán jest czczony także w Szkocji, gdzie Campbeltown nosiło dawniej gaelską nazwę Ceann Loch Chille Chiaráin, „koniec jeziora przy kościele Ciarána”.










