Portret: Błogosławiona Maria de la Cabeza

Maria de la Cabeza seu a Capite

Błogosławiona Maria de la Cabeza

Żona świętego Izydora Oracza

Kastylijska chłopka, żona świętego Izydora Oracza, żyła pokornie w dolinie Jarama i zakończyła życie w pustelni; Innocenty XII zatwierdził jej kult w 1697 roku.

Wiadomości o Marii, zwanej Toribią, pochodzą z tradycji madryckiej. Urodzona, jak się mówi, koło Uceda, wyszła za Izydora, oracza w służbie rodziny Vargas, i dzieliła jego życie pracy, modlitwy i miłosierdzia; ich syn Illán zmarł jako dziecko. Legenda opowiada, że przekraczała wezbrany Jarama na swojej mantylce.

Po śmierci Izydora żyła w odosobnieniu w pustelni w dolinie, koło Caraquiz, w służbie kaplicy maryjnej, i zmarła około 1175 roku. Jej głowa, przechowywana jako relikwia w Torrelaguna i noszona w procesji dla uproszenia deszczu, przyniosła jej przydomek María de la Cabeza („od głowy”).

Innocenty XII zatwierdził jej kult w 1697 roku, a Martyrologium Rzymskie wpisuje ją jako błogosławioną 9 września. Jej relikwie spoczywają od 1769 roku obok relikwii męża w kolegiacie św. Izydora w Madrycie.