Portret: Święta Katarzyna Labouré

Święta Katarzyna Labouré

Posłanka Cudownego Medalika

Córka Miłosierdzia, której Maryja Dziewica ukazała się w 1830 roku w kaplicy przy rue du Bac w Paryżu, by prosić o wybicie Cudownego Medalika; następnie przez czterdzieści sześć lat służyła starcom w anonimowości.

Córka rolników z Fain-lès-Moutiers w Burgundii, Catherine Labouré traci matkę w wieku dziewięciu lat i bardzo wcześnie prowadzi dom rodzinny. Mimo sprzeciwu ojca wstępuje w 1830 roku do Córek Miłosierdzia świętego Wincentego a Paulo w Paryżu. Nowicjuszka przy rue du Bac, widzi Dziewicę w nocy z 18 na 19 lipca 1830 roku, a następnie 27 listopada: Maryja pokazuje jej medalik z wezwaniem „O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy” i prosi ją, by kazała go wybić.

Jej spowiednik, ojciec Aladel, uzyskuje od arcybiskupa zezwolenie na jego wybicie w 1832 roku. Rozpowszechniony w milionach egzemplarzy podczas epidemii cholery, otrzymuje od ludu nazwę „Cudowny Medalik”. Katarzyna pozostaje ukryta: przydzielona do przytułku w Enghien, w Reuilly, opiekuje się starcami i pilnuje podwórza przez czterdzieści sześć lat, nie ujawniając, że jest widzącą, z wyjątkiem swej przełożonej na krótko przed śmiercią, 31 grudnia 1876 roku. Jej ciało spoczywa w kaplicy przy rue du Bac. Pius XII kanonizuje ją w 1947 roku.

Zobacz 23 momenty z życia →