
Nierozłączna towarzyszka swej matki w Rzymie przez dwadzieścia cztery lata, sprowadza jej ciało do Szwecji i czyni z Vadstena serce zakonu brygidek.
Córka świętej Brygidy i Ulfa Gudmarssona, Katarzyna zostaje młodo wydana za rycerza Eggarda von Kyren, z którym żyje w wstrzemięźliwości za wspólną zgodą. W 1350 roku dołącza do matki w Rzymie; wkrótce owdowiała, pozostaje przy niej aż do jej śmierci i towarzyszy jej w Ziemi Świętej.
W 1374 roku przywozi relikwie Brygidy do Vadstena i staje na czele powstającej wspólnoty. Po powrocie do Rzymu działa na rzecz kanonizacji swojej matki i zatwierdzenia zakonu Najświętszego Zbawiciela, potwierdzonego przez Urbana VI w 1378 roku. Umiera w Vadstena 24 marca 1381 roku; jej kult został dopuszczony pod koniec XV wieku.





