Portret: Błogosławiona Bronisława

Błogosławiona Bronisława

Norbertanka ze Zwierzyńca

Mniszka norbertańska z klasztoru na Zwierzyńcu pod Krakowem, kontemplatyczka Męki Pańskiej, zmarła w 1259 roku na wzgórzu, które dziś nosi jej imię.

Urodzona około 1200 roku w rodzinie szlacheckiej, zapewne na Górnym Śląsku — tradycja czyni z niej krewną świętego Jacka i błogosławionego Czesława — Bronisława wstępuje w wieku szesnastu lat do klasztoru norbertanek na Zwierzyńcu, u bram Krakowa. Wiedzie tam życie modlitwy skupionej na Męce Chrystusa i na Dziewicy.

Podczas najazdu mongolskiego w 1241 roku klasztor zostaje spalony, a siostry chronią się w skałach pobliskich lasów; Bronisława, wówczas być może ksieni, niesie pomoc ofiarom wojny. Umiera 29 sierpnia 1259 roku, modląc się na wzgórzu Sikornik, zwanym odtąd Kopcem Bronisławy.

Jej kult, poświadczony w XIV wieku, rośnie, gdy Kraków przypisuje jej ustanie epidemii cholery w 1835 roku: Grzegorz XVI potwierdza go w 1839 roku. Jej relikwie spoczywają w kościele norbertanek na Zwierzyńcu.