Mnich z Bolonii, który został pustelnikiem w Egipcie, wykupił chrześcijan wziętych do niewoli przez muzułmanów, wśród nich przyszłego biskupa Vercelli, który uczynił go opatem Lucedio; kierował tym klasztorem w Piemoncie przez trzydzieści lat.
Bononiusz przychodzi na świat w Bolonii około połowy X wieku i zostaje mnichem w benedyktyńskim klasztorze Santo Stefano. Wyrusza następnie, by żyć jako pustelnik w Egipcie.
Po klęsce wojsk chrześcijańskich cesarza Ottona II wobec Arabów w Kalabrii w 982 roku zajmuje się niesieniem pomocy jeńcom i wykupywaniem tych, których sprzedano handlarzom niewolników; wśród nich jest Piotr, przyszły biskup Vercelli. Podczas pielgrzymki na Synaj dowiaduje się, że Piotr mianował go opatem Lucedio, niedaleko Trino, w swojej diecezji.
Kieruje opactwem przez około trzydzieści lat i umiera tam 30 sierpnia 1026 roku. Papież Jan XIX zatwierdza jego kult, a biskup Vercelli Arderico konsekruje ołtarz na jego grobie. Martyrologium Rzymskie wspomina go 30 sierpnia.











