Portret: Święty Bertyn

Bertinus

Święty Bertyn

Opat Sithiu

Mnich z Luxeuil, który przybył pomagać świętemu Audomarowi w ewangelizacji Morynów, kierował przez blisko czterdzieści lat opactwem Sithiu, które przyjęło jego imię.

Pochodzący z okolic Coutances według tradycji francuskiej (inne źródła mówią, że urodził się w pobliżu Konstancji), Bertyn wstępuje młodo do klasztoru w Luxeuil, gdzie przetrwała surowa reguła świętego Kolumbana, i przygotowuje się tam do życia misyjnego. Około 638 roku wyrusza z Mommelinem i Ebertramem, by dołączyć do swego krewnego i przyjaciela Audomara, biskupa Thérouanne, w celu ewangelizacji kraju Morynów, w dzisiejszym Pas-de-Calais, wówczas pokrytego bagnami i w znacznej mierze jeszcze pogańskiego.

Misjonarze osiedlają się najpierw na wysepce wśród bagien, a następnie w posiadłości Sithiu darowanej Audomarowi przez nawróconego Adrowalda. Mommelin kieruje najpierw wspólnotą; gdy około 659 roku zostaje biskupem Noyon, Bertyn go zastępuje. Za jego opactwa klasztor rośnie tak, że liczy, jak mówią, ponad stu pięćdziesięciu mnichów, wśród których są święty Winnoc i jego towarzysze przybyli z Bretanii. Reguła domu nakazywała, by żaden obcy, nawet biskup, nie nocował w klasztorze.

Czując zbliżającą się śmierć, wyznacza na swego następcę Rigoberta. Umiera 5 września, około 698 roku według Martyrologium Rzymskiego, lub w 709 roku według tradycji, która każe mu umrzeć w wieku blisko stu lat, i zostaje pochowany w swoim klasztorze. Opactwo przyjęło później nazwę Saint-Bertin; stało się wielkim ośrodkiem kultury, z którego pochodzą „Roczniki Saint-Bertin”. Jego relikwie, ukryte około 846 roku w obawie przed Wikingami, zostały odnalezione około 1050 roku. Gotyckie ruiny kościoła opackiego wznoszą się do dziś w Saint-Omer.