Portret: Sługa Boży John Bradburne

Sługa Boży John Bradburne

Franciszkanin świecki, poeta, opiekun trędowatych z Mutemwa

Dawny angielski oficer, który został włóczęgą Bożym, przez dziesięć lat służył opuszczonym trędowatym z Mutemwa i został zabity przez partyzantów w 1979 roku; jego grób i chata przyciągają tłumy.

Urodzony 14 czerwca 1921 roku w Skirwith w Cumberland, jako syn pastora anglikańskiego, John Bradburne wstępuje w 1940 roku do armii indyjskiej. Oficer Gurkhów, o włos unika Japończyków po upadku Singapuru, a następnie walczy w Birmie z Chindits. Wojna nawraca go wewnętrznie: w 1947 roku zostaje przyjęty do Kościoła katolickiego w benedyktyńskim opactwie w Buckfast.

Następuje szesnaście lat wędrówki między Anglią, Włochami i Bliskim Wschodem: kilka miesięcy jako kartuz, nowicjusz u zakonników Matki Bożej Syjońskiej, pustelnik, zakrystianin w katedrze westminsterskiej. W 1956 roku wstępuje do trzeciego zakonu franciszkańskiego, nie opuszczając stanu świeckiego. W 1962 roku pisze do przyjaciela jezuity w Rodezji, ojca Johna Dove'a, prosząc o jaskinię, w której mógłby się modlić; zaproszony, odkrywa w 1969 roku leprozorium w Mutemwa, koło Mutoko, gdzie chorzy żyją opuszczeni.

Zostawszy ich opiekunem, leczy ich, myje, modli się i śpiewa z nimi; odsunięty przez stowarzyszenie zarządzające obozem, osiada w blaszanej chacie poza ogrodzeniem i nadal im służy. Gdy zbliża się wojna o niepodległość, odmawia wyjazdu. Porwany 2 września 1979 roku przez partyzantów ZANLA, zostaje zastrzelony 5 września i pochowany, zgodnie ze swoim życzeniem, w habicie franciszkańskim na cmentarzu misji w Chishawasha. Płodny poeta, zostawia około sześciu tysięcy wierszy. Stolica Apostolska udziela nihil obstat jego sprawie w lipcu 2019 roku, otwartej w Mutemwa 5 września tego roku; coroczna pielgrzymka gromadzi tam dziesiątki tysięcy wiernych.

Czy w Afryce jest jaskinia, w której mógłbym się modlić?
— List do ojca Johna Dove'a, jezuity, 1962