Urodzony na Sycylii z rodziców niewolników sprowadzonych z Afryki, pustelnik, a następnie brat kucharz u franciszkanów w Palermo, został wybrany gwardianem swego klasztoru i stał się jednym z najpopularniejszych świętych Ameryki Łacińskiej.
Benedetto przychodzi na świat w 1526 roku w San Fratello niedaleko Mesyny z Cristofora i Diany, niewolników pochodzenia afrykańskiego; ich pan z rodziny Manasseri miał obiecać wolność ich pierworodnemu. Pasterz, często wyśmiewany z powodu koloru skóry, dołącza około dwudziestego pierwszego roku życia do grupy pustelników reguły świętego Franciszka założonej przez Girolama Lanzę i w końcu zostaje jej przełożonym.
W 1562 roku Pius IV rozwiązuje te niezależne wspólnoty pustelników: Benedykt wstępuje do braci mniejszych obserwantów w klasztorze Santa Maria di Gesù w Palermo, gdzie jest kucharzem. Nieuczony brat konwers, zostaje mimo to wybrany gwardianem klasztoru w 1578 roku, a następnie mistrzem nowicjuszy; przychodzą doń po radę z całego miasta, szukając jego mądrości i daru uzdrawiania. Po zakończeniu urzędowania skromnie wraca do kuchni.
Umiera w Palermo 4 kwietnia 1589 roku; jego ciało spoczywa w Santa Maria di Gesù. Jego kult, potwierdzony w 1743 roku, bardzo wcześnie rozszerza się w Hiszpanii i Portugalii, a następnie w ich koloniach, gdzie „San Benito” staje się świętym niewolników i czarnych bractw. Pius VII kanonizuje go w 1807 roku; jest współpatronem Palermo.







