Portret: Święty Bazyli Wielki

Basilius Magnus

Święty Bazyli Wielki

Arcybiskup Cezarei, doktor Kościoła

Arcybiskup Cezarei, prawodawca monastycyzmu wschodniego i obrońca wiary nicejskiej, pierwszy z trzech Ojców Kapadockich.

Urodzony około 329 roku w rodzinie świętych, brat Grzegorza z Nyssy i Makryny, Bazyli studiował w Konstantynopolu i Atenach, gdzie zaprzyjaźnił się z Grzegorzem z Nazjanzu. Zrezygnował z kariery retora dla życia monastycznego, którego jego Reguły ustaliły dla Wschodu formę wspólnotową.

Arcybiskup Cezarei od 370 roku, sprzeciwił się ariańskiemu cesarzowi Walensowi, bronił bóstwa Ducha Świętego i kazał zbudować u bram miasta „Bazyliadę”, miasto gościnne dla ubogich i chorych. Wyczerpany, zmarł 1 stycznia 379 roku; liturgia bizantyjska nosi nadal jego imię.

Chleb, który zatrzymujesz, należy do głodnego; płaszcz, który chowasz w skrzyniach, do nagiego.
— Homilia „Zburzę moje spichlerze”, 7