Biskup Vienne w królestwie Burgundów, człowiek uczony i mówca, zwalczał arianizm, pozyskał dla wiary katolickiej księcia Zygmunta i przewodniczył soborowi w Épaone.
Urodzony około 450 roku w Vienne w rodzinie galijsko-rzymskiej szlachty senatorskiej, Alcimus Ecdicius Avitus był synem Hezychiusza, biskupa Vienne, i bratem Apolinarego, przyszłego biskupa Valence. Objął po ojcu stolicę Vienne około 490 roku. Region należał wówczas do królestwa Burgundów, których król Gundobad i znaczna część ludu byli ariańscy. Awit, z którym Gundobad chętnie się radził, stał się główną powagą Kościoła burgundzkiego.
Nie zdołał nawrócić Gundobada, lecz pozyskał dla wiary katolickiej jego syna Zygmunta, przyszłego króla i założyciela opactwa w Agaune. Napisał do Chlodwiga list z gratulacjami z okazji chrztu, jedno z nielicznych źródeł o tym wydarzeniu. W 517 roku zwołał i prowadził wraz z Wiwencjolem z Lyonu sobór w Épaone, który uregulował dyscyplinę duchowieństwa. Pozostawił listy, homilie i biblijny poemat w pięciu księgach o dziejach zbawienia. Zmarł 5 lutego, w dniu poświadczonym przez martyrologium hieronimiańskie; rok pozostaje sporny, między 518 a 525.








