Portret: Święty Arseniusz Wielki

Arsenius

Święty Arseniusz Wielki

Wychowawca cesarski, który został mnichem w Sketis

Senator rzymski i wychowawca synów Teodozjusza, opuścił dwór dla pustyni Sketis, gdzie stał się wzorem milczenia monastycznego.

Urodzony w Rzymie w rodzinie senatorskiej, wykształcony diakon, Arseniusz został wezwany około 383 roku do Konstantynopola przez Teodozjusza I, by wychowywał jego synów Arkadiusza i Honoriusza. Około dziesięć lat później potajemnie uciekł z dworu i dotarł na pustynię Sketis, gdzie poddał się szkole starców.

Apoftegmaty podają, że usłyszał głos mówiący do niego: „Arseniuszu, uciekaj od ludzi, milcz, trwaj w spokoju: to korzenie nieskazitelności”. Żył ponad czterdzieści lat w ustronnej celi, płacząc tak często podczas pracy plecenia, że, jak mówią, trzymał chustę na piersi. Wypędzony ze Sketis przez najazdy Berberów, zmarł w bardzo podeszłym wieku w Troe koło Memfis około 449 roku.

Często żałowałem, że mówiłem, nigdy, że milczałem.
— Apoftegmaty Ojców Pustyni, Arseniusz 40