AA✠

Armogastes, Archinimus et Saturus

Święci Armogastes, Archinimus i Saturus

Wyznawcy z dworu wandalskiego

Trzej katolicy w służbie książąt wandalskich, torturowani, poniżani i pozbawiani majątku za Genzeryka za odmowę arianizmu: hrabia zmuszony do pasienia krów, człowiek z Masculi ułaskawiony pod toporem, rządca doprowadzony do ruiny.

Gdy Genzeryk zażądał, by wszyscy słudzy jego domu i domu jego synów byli ariańscy, Armogastes, hrabia w służbie księcia Teodoryka, odmówił. Wiktor z Vity opowiada, że ściskano mu głowę i nogi sznurami, które wielokrotnie pękały, a potem powieszono go za jedną nogę głową w dół. Teodoryk chciał kazać go ściąć, lecz pewien kapłan ariański odwiódł go od tego z obawy, że katolicy będą go czcić jako męczennika: Armogastesa wysłano do kopania ziemi w Byzacenie, a potem do pasienia krów pod Kartaginą, gdzie zmarł, zapowiedziawszy swój koniec i wskazawszy miejsce swego pochówku.

Archinimus z Masculi w Numidii oparł się obietnicom samego króla; skazany na śmierć, został oszczędzony u stóp kata, który miał rozkaz uderzyć tylko wtedy, gdyby zadrżał. Saturus, rządca domu księcia Hunerica, był zagrożony utratą dóbr, żony i dzieci; żonie, która błagała go, by ustąpił, odpowiedział słowami Hioba i wybrał Chrystusa za cenę ruiny. Martyrologium Rzymskie z 2004 roku, które wspomina ich 29 marca, nazywa tego ostatniego Saturninem.