Mnich z Zoboru i jego uczeń, pustelnicy nad brzegami Wagu, kanonizowani w 1083 roku wraz ze świętym Stefanem, jedni z pierwszych świętych królestwa Węgier.
Świerad, przybyły z Polski, przyjął habit w klasztorze benedyktyńskim w Zoborze koło Nitry pod imieniem Andrzej, a następnie prowadził życie pustelnika o wielkiej surowości w Skałce nad Wagiem, gdzie młody Benedykt został jego uczniem.
Po śmierci Andrzeja Benedykt prowadził samotnie życie pustelnicze; zbójcy zabili go około 1037 roku i wrzucili jego ciało do Wagu. Biskup Maur z Peczu spisał ich żywot, a obaj zostali kanonizowani w 1083 roku; ich relikwie są czczone w katedrze w Nitrze.












