Męczennik z Bergamo około 303 roku, którego tradycja przedstawia jako żołnierza legii tebańskiej; patron miasta i diecezji, tytularny świętego katedry.
Według jego późnej Męki Aleksander był oficerem legii tebańskiej, chrześcijańskiego oddziału świętego Maurycego z Agaunum, wymordowanego za odmowę prześladowania chrześcijan. Uszedłszy rzezi, został aresztowany w Mediolanie, uciekł, a następnie dotarł do Bergamo, gdzie głosił Ewangelię. Pojmany ponownie, został ścięty około 303 roku, za Maksymiana; tradycja podaje, że szlachetna chrześcijanka, święta Grata, go pochowała.
Martyrologium Rzymskie wpisuje go pod 26 sierpnia jako męczennika z Bergamo. Nad jego grobem wznosiła się bazylika, która stała się katedrą i została zburzona w 1561 roku przy budowie murów weneckich; jego relikwie zostały wówczas przeniesione. Obecna katedra Bergamo jest mu poświęcona, a jego święto 26 sierpnia jest wielkim świętem miasta i diecezji. Przedstawia się go jako rzymskiego żołnierza niosącego białą chorągiew z czerwoną lilią.










