Wyznawca wielokrotnie skazywany, wydany dzikim zwierzętom w amfiteatrze w Cezarei na urodziny cesarza Maksymina Dai, a następnie wrzucony do morza.
Aresztowany po raz pierwszy w Gazie w 304 roku wraz z dziewicą Teklą, Agapiusz został skazany na rzucenie dzikim zwierzętom, lecz jego męka była kilkakrotnie odkładana; pozostał dwa lata w więzieniu. Euzebiusz opowiada o jego końcu (Męczennicy Palestyny, 6): w listopadzie 306 roku cesarz Maksymin Daja przybył świętować swoje urodziny w Cezarei i chciał ofiarować ludowi nowe widowisko.
Agapiusz został wprowadzony na arenę wraz z niewolnikiem oskarżonym o zabójstwo swego pana. Cesarz ułaskawił zabójcę i obiecał Agapiuszowi wolność, jeśli wyprze się Chrystusa; odmówił i oświadczył, że z radością umrze za swoją wiarę. Wypuszczony przed niedźwiedzicę, został ciężko poraniony, zaprowadzony żywy z powrotem do więzienia, a następnego dnia wrzucony do morza z kamieniami przywiązanymi do nóg.


