Papież w latach 492-496, płodny pisarz, określił w słynnym liście do cesarza Anastazjusza rozróżnienie między świętą władzą biskupów a władzą królewską i kazał znieść Luperkalia.
Według Liber pontificalis pochodzenia afrykańskiego, lecz urodzony w Rzymie, jak sam pisze, Gelazy jest głównym redaktorem listów swego poprzednika Feliksa III, zanim zostaje wybrany 1 marca 492 roku. Mocno podtrzymuje potępienie Akacjusza wobec Konstantynopola, a w 494 roku pisze do cesarza Anastazjusza list Famuli vestrae pietatis: światem rządzą dwie władze, święta władza biskupów i władza królewska, każda suwerenna w swoim porządku. Ten tekst będzie żywić całą średniowieczną myśl o relacjach między Kościołem a państwem.
Pasterz Rzymu doświadczonego wojną między Odoakrem a Teodorykiem i głodem, poświęca się ubogim; uzyskuje zniesienie Luperkaliów, pogańskiego święta wciąż obchodzonego przez arystokrację, nakazuje komunię pod dwiema postaciami przeciw manichejczykom i ustala czasy święceń. Przypisywano mu później sakramentarz i dekret o księgach kanonicznych, które nie są jego dziełem. Zmarły 19 listopada 496 roku, został pochowany w bazylice św. Piotra.
Dwie są, najjaśniejszy cesarzu, władze, którymi przede wszystkim rządzony jest ten świat: poświęcona władza biskupów i władza królewska.



