Caeca et deformis nata in familia nobili quae eam inclusit ac deinde dereliquit, a pauperibus Civitatis Castelli excepta, tertiaria Dominicana facta est gaudio et caritate fulgens.
Circa annum 1287 in castello Metolae, in finibus Marchiae et Umbriae, nata, Margarita caeca, gibbosa et clauda erat. Parentes nobiles eam celaverunt, deinde in cella prope sacellum incluserunt. Circa annum 1303 eam Civitatem Castelli ad sepulcrum Franciscalis cuiusdam, ut thaumaturgi celebris, adduxerunt; cum nulla sanatio obtingeret, eam in urbe dereliquerunt.
A pauperibus, deinde a familiis urbis excepta, inter tertiarias Dominicanas, «mantellatas» appellatas, admissa est. Orabat, aegrotos et captivos consolabatur, liberos familiarum quae eam hospitio excipiebant docebat et psalmorum scientia gaudioque suo admirationem movebat.
Die 13 Aprilis anni 1320 obiit; turba effecit ut in ecclesia Dominicanorum sepeliretur, ubi corpus eius adhuc requiescit. Paulus V anno 1609 Missam in eius honorem concessit; Franciscus Papa die 24 Aprilis anni 2021 eam per canonizationem aequipollentem in Sanctorum catalogum rettulit.






