
Marcus PP.
Sanctus Marcus, papa
Papa anno 336, Sancti Marci ad Capitolium aedificator
Papa minus quam novem menses anno 336, in media Urbe titulum condidit qui basilica Sancti Marci factus est, ad radices Capitolii, ubi hodie eius reliquiae requiescunt.
Romanus, filius cuiusdam Prisci, Marcus die 18 Ianuarii anni 336 electus est et die 7 Octobris sequentis obiit: hi duo dies, a Catalogo Liberiano et a Depositione episcoporum Chronographi anni 354 traditi, certi sunt. Fortasse idem est ac Marcus presbyter vel diaconus quem Constantinus anno 313 Miltiadi papae adiungit in epistula qua episcopos Romam contra Donatistas convocat. Liber pontificalis ei tribuit quod statuerit ut episcopus Ostiensis novum Romae episcopum consecraret, qui usus paulo post testatus est; pallii vero concessio quam ei ascribit ad aetatem posteriorem pertinet.
Duas ecclesias aedificari curavit: titulum Marci, «iuxta Pallacinas», qui basilica Sancti Marci ad Capitolium factus est, et basilicam sepulcralem in via Ardeatina, prope coemeterium Balbinae, ubi sepultus est. Reliquiae eius anno 1145 sub altare maius Sancti Marci translatae sunt; caput eius, in reliquiario ad modum imaginis pectoralis in abbatia Sancti Salvatoris in monte Amiata servatum, eum patronum oppidi Abbadia San Salvatore fecit. Non est confundendus cum sancto Marco evangelista, cuius festum die 25 Aprilis celebratur.




